Vakantie vieren op Bali en Lombok

Hoi Allemaal,

Vandaag de tweede poging om vanaf Lombok een reisverslag te plaatsen. De vorige keer was ik ineens alles kwijt en ik had juist dit keer geen backup gemaakt! Pech. Ik hoop dat desondanks dit reisverslag leuk is om te lezen! (-:

We waren gebleven in Lovina, waar we na ons welkomsdrankje, heerlijk in het zwembad gezwommen hebben. Het hotel was behoorlijk luxe en dat was voor de verandering wel even lekker. Wat ook lekker was in Lovina, was het eten. We hadden een heel gezellig restaurantje gevonden, waar werkelijk elk gerecht echt geweldig was! Het was op een gegeven moment zo erg, dat we voor de tweede keer die dag zwarte rijstpudding wilden bestellen en dat de eigenaresse zei dat dit echt de laatste portie was (-: Het recept van de zwarte rijstpudding heeft ze overigens ook gegeven, want thuis heb ik nog wat zwarte rijst liggen. Er zijn vast nog wel mensen die weten hoe lekker die zwarte rijst kan zijn. 's Avonds ontmoetten we een Duits stel en een Belg met wie we gezellig gepraat hebben. Het was leuk om weer eens echte reizigers te ontmoeten. Die zijn we nog maar weinig tegengekomen op onze trip!

Een dag later compenseerde Steven de dolfijnloze-dag met een heuze dolfijnenact in het zwembad. Hij haalde echt hele mooie toeren uit, waarna hij hoestend en proestend weer boven kwam. Ik heb helemaal in een deuk gelegen en de andere mensen in het zwembad ook! Verder hebben we onze tijd besteed aan boek lezen en kaartspelletjes, want ik was nog best moe van alle gezondheidsperikelen. 's Avonds kwamen we de Duitsers weer tegen en dat was wederom erg gezellig en ook superinteressant!

De dag erna waren we wel klaar met Lovina, dus namen we de bemo (lokaal busje) richting Padang Bai. We dachten in eerste instantie dat we naar rechts moesten, maar dat bleek niet zo te zijn. De bemo die we aanhielden, ging inderdaad richting Padang Bai. Maar na het instappen draaiden we om in de tegenovergestelde richting. De mevrouw die al in de bemo zat, reageerde een beetje onthutst, maar zij kon na een paar minuten overstappen op een andere bemo. Hij verdiende kennelijk genoeg aan ons. Onderweg stapten nog wat Balinese vrouwen in en eenmaal aangekomen op het station gingen wij eerst even rijst eten. Algauw konden we weer gaan, ik had mijn rijst nog niet eens op, maar dat maakte niet uit. Af en toe stapten er wat locals in de bus en zo reden we langs heel de oost-kust van Bali. Het was echt prachtig, we zagen eindelijk echte rijstvelden en tuintjes van de Balinezen. Toen we weer met zn tweeen in de bemo zaten stopte de chauffeur voor een lunchstop, wat erg goed uitkwam.

In Padang Bai hadden we een goedkoop hotelletje, waar we onze Duitse vrienden toevallig weer tegenkwamen. En natuurlijk gingen we weer gezellig samen eten! 's Ochtends was het minder gezellig, want het ontbijt was niet echt lekker en wij hadden niet al te best geslapen. Maar na een duik in de 'blue lagoon' waren we helemaal opgefrist! Nadat we het Duitse koppel gedag hadden gezegd, aten we onze welverdiende brunch en ging Steven nog even snorkelen.

We pakten onze spullen in en op naar ons nieuwe hostel. Dit keer hadden we een mooi balkon en een bamboe-kamertje. Heel karakteristiek allemaal! We zaten lekker op het balkon en keken naar de veerboot richting lombok en het prachtige uitzicht over de zee. De dag erna had ik ook zin om te snorkelen. Dus gingen we samen te water. We zijn allebei niet echt ervaren in snorkelen en het was best lastig, met golven en hoog koraal (wat niet zo zacht is,als het eruit ziet.) Het was werkelijk een betoverende onderwaterwereld, met koraal in vele kleuren en ook veel vissen en zeeslangen. Bij het opdoen van mijn duikbril ging er iets mis, waardoor ik mijn voet stootte aan het koraal. Auw! Gelukkig had men in het restaurantje op het strand betadine voor mijn voet. Erg lief zijn de mensen hier!

In Padang Bai hadden we ook een vast restaurantje, waar we zelfs gratis watermeloen kregen! 's Ochtends tijdens ons ontbijt kwam er een officeel uitziende mevrouw langs die geld kwam innen van onze restauranthoudster. Het bleek dat de restauranthoudster een lening had bij de bank, om de opleiding van haar kinderen kunnen betalen. Dat is best een goede reden om een lening te nemen, vinden wij.

Verder hebben we onze tijd besteed met cluedo spelen, lezen en relaxen. We besloten wel dat we genoeg hadden van Bali, waar het toch wel erg toeristisch is en de mensen niet altijd even aardig. We hadden bedacht om richting Java te gaan. Maar de volgende ochtend begon het toch te kriebelen toen we het eiland aan de overkant zagen liggen.

Ineens zaten we dus op de boot naar Lombok, op het dek in de schaduw hadden Steven en ik een prima plekje. We zagen vliegende vissen en in de verte een paar dolfijnen voorbij komen. Heel mooi! Aangekomen op Lombok namen we een busje naar Mataram, de hoofdstad. Daar wilden we graag heen, omdat we ons visum van Indonesie moeten verlengen. We zitten hier inmiddels alweer een paar weken en anders krijg je grote problemen. De volgende dag namen we een taxi naar het ''kantor imigrasi'' zoals dat hier heet. Daar werd ons onvriendelijk medegedeeld dat we een vliegticket naar Bali nodig hadden. We baalden enorm, want die hadden we niet meer. Dus wij op zoek naar een internetcafe om het ticket uit te printen. Ik had last van mijn voet (door het snorkelen) en daarom was het best ver. We baalden enorm, maar werden heel erg opgevrolijkt door alle lieve mensen. Een mevrouw sprak geen Engels, maar is helemaal met ons meegelopen om te laten zien waar het internetcafe was. In het internetcafe konden we vervolgens gratis ons ticket printen! Echt heel aardig! Daarna met paardentaxi terug naar het ''kantor imigrasi'' waar juist iedereen met lunchpauze was.

Wij hadden ook wel trek. Naast de ''kantor imigrasi'' zat een eetstalletje, waar we wat nasi aten. Ik was van alle klanten de enige vrouw, maar iedereen was heel vriendelijk. Inclusief de politie-man en een meneer van een visumdienst. We kregen wat bruikbare tips en iedereen wilde weten waar we vandaan kwamen en wat we nog gingen doen op dit mooie eiland. Daarna was het gauw geregeld met ons visum, formuliertje ingevuld en ons paspoort konden we over twee dagen ophalen.

Op Lombok zijn de mensen trouwens veel aardiger dan op Bali. Het is minder toeristisch, dus we spreken minder vervelende toer-agenten en taxichauffeurs. De mensen zijn meer oprecht geinteresseerd in ons en vinden het speciaal om met een blanke te spreken. Ook vinden ze het leuk dat we een paar woorden Indonesisch kunnen spreken.

In Mataram sliepen we in een leuke homestay met een mooi binnentuintje, vogeltjes in kooitjes en aardige mensen. Ondertussen had ik meer last gekregen van mijn voet, dus ben ik veel binnen gebleven, met mijn voet omhoog. Terwijl Steven take-away eten haalde. Overigens niet minder gezond, ze doen het gewoon in een zakje.

Eergister zijn we wel even wat actiever geweest, eerst even internetten en daarna met een taxi naar een tempel. Het was een Hindoeistische tempel zoals je die ook op Bali vind en het was best mooi. Er waren veel locals en wat kinderen die met zn vijfen met een vlieger speelden. Geweldig hoe ze hier lol kunnen hebben met zoiets simpels!

De volgende dag konden we ons visum ophalen. We moesten lang wachten, maar uiteindelijk hadden we ons paspoort terug! Het was een stuk goedkoper dan ons visa-on-arrival! DAarna een hapje eten bij het mannen-tentje en op naar Senggigi, we wilden weer wat meer van het strand zien. En omdat ik niet zo makkelijk loop met mn voet, zou dat wel een leuke bestemming zijn. We wilden van een meneer weten hoeveel een taxi ongeveer zou kosten, maar in plaats dat hij antwoord gaf, regelde hij een goedkope taxi voor ons. Zo gaat dat hier.

De taxirit verliep heel smooth, de chauffeur kon zelfs ons hotel vinden! (-: We zitten nu in een mooi hotel met zwembad en ook hele ''mooie'' muziek vanuit de moskee. Zelfs de locals vinden het iets te veel van het goede. Maja, de moskee zit naast het hotel, ik hoop dat we er snel aan wennen, want wakker worden om 3 en 6 uur 's nachts is niet alles. Steven ging even wat eten 's middags en 's avonds gingen we samen. We kwamen in een noedelsoep (bakso)-tentje een paar meiden tegen, waar we heel gezellig mee gepraat hebben. Ze vertelden ons dat in de ramadan de herrie van de moskee nog erger word, er staat ons nog wat te wachten! (-:

Het WK kunnen we trouwens niet echt volgen, want de eerste wedstrijd begint hier om 23 uur en daarna zijn alle wedstrijden vroeg in de ochtend. We gaan natuurlijk wel proberen om NL te volgen, maar hoe? dat weet ik nog niet.

We zijn nu echt een beetje vakantiegangers geworden. We luieren meer dan dat we aan het reizen zijn. Echt veel hebben we nog niet gedaan op Bali en Lombok. Dat komt natuurlijk ook deels doordat we zo moe waren van het reizen in Zuid-Oost Azie, door mijn ziek zijn en nu weer door mijn voet.

Gelukkig word ik goed verzorgd door Steven. Het lijkt weer stukken beter te gaan met mijn voet. Steven haalde vanmorgen al het koraalgruis eruit, dus nu kan het lekker gaan genezen!


Veel vakantie-plezier voor degenen die in NL nog op vakantie gaan. En voor degenen die pas geweest zijn, hoop ik dat jullie fijn kunnen nagenieten van de welverdiende vakantie!

Veel liefs,

Steven en Nynke


P.S. Nieuwe foto's van Lombok en Bali staan online: www.nynkestevenopreis.mijnalbums.nl