We hebben het nog wel even naar ons zin in Azie!

Hoi Allemaal!

Nadat we in Vang Vieng zijn aangekomen, hebben we een avondje en een dagje gerelaxt. Even een bezoekje aan de Boedhistische tempel waar ik al heel vaak geweest ben, bij ons favoriete restaurant langs, internetten, de verdere reis plannen, dat soort dingen.

Het was gek om terug te zijn in de plek waar we zo vaak in het weekend heen gingen. Een paar dingen waren wel verandert en dat was onder andere het weer, het is nu het droge seizoen en het is warm, warmer warmst! Dat in combinatie met stof en een hoge vochtigheidsgraad, zorgt er niet voor dat je denkt; "Vandaag even lekker wandelen!"

De volgende dag hebben we een brommer gehuurd en op naar de markt, die een flink stuk buiten het centrum ligt. Daar hebben we grote inkopen gedaan om de jongens met wat dingen te verassen op het project waar we 7 weken vertoeft hebben. Het was een flink gezoek, maar uiteindelijk hadden we een groot cadeaupakket samengesteld, bestaande uit: ballonnen, badmintonset, pennen, kleurpotloden en nog veel meer! Na nog een douche op de hotelkamer, gingen we op naar Ban Nathong!

De weg ernaartoe was een stuk korter dan ik me herrinner, want we gingen fietsen of lopen en dat is echt een heel stuk zwaarder! Onderweg hebben we nog even benzine gekocht in een klein dorpje, samen met wat lekkers. In Nathong waren er algauw een aantal mensen die ons herkenden en ons uitnodigden voor een borrel, maar nee wij waren onderweg naar 'Sae Lao'.

Ineens kwamen we de manager van het project tegen, die eigenlijk in Vientiane zou zitten, volgens onze info. Op het project keken veel bekende gezichten ons blij aan. Iedereen vond het leuk om ons te zien en we kregen zelfs gratis water en een fruitshake. De jongens waren erg blij met hun cadeau's en gingen er ook gelijk mee spelen. Vooral het badmintonset viel in de smaak. Het project was flink verandert, maar de mensen gelukkig niet! Sommigen wisten zelfs nog mijn (voor Laotianen zeer onuitspreekbare) naam.

We hebben even een hapje gegeten en laat in de middag gingen we weer terug naar Vang Vieng. Moe, voldaan en bedekt met een laagje stof kwamen we aan in Vang Vieng. Missie volbracht! Het is altijd anders als je terug gaat, maar dat het zo leuk zou zijn, hadden we niet verwacht! Na een bordje pasta met een fruitshake gingen we slapen.

De volgende dag weer op naar Vientiane! We hadden een minibus naar de hoofdstad geboekt en daar kwamen we ook aan, na een relaxte rit in de airco. In Vientiane deden we wat dingen die ik nog niet eerder gedaan had, namelijk een fietstocht langs alle hoogtepunten van de stad, zoals de 'arc de triomphe' en de overbekende stoepa. In de bloedhitte vond ik het een flinke prestatie, heuvelop, heuvelaf te fietsen. Nog even langs een bookshop voor wat leesvoer en klaar was onze dag sightseeing. 's Avonds weer eten in een restaurant waarvan de eigenaren ons inmiddels wel kennen, van het Lao New Year.

We wilden ook nog een bus boeken naar Thakek, maar dat was echt niet meer mogelijk, want de ticketbureaus gingen pas om 8.00 uur weer open. De volgende ochtend vroeg, dus maar een ticket gekocht. We moesten nog even wachten, voor we weggingen, vroeg de man van het bureautje aan me of we met de nachttrein naar Bangkok gingen. Dat duurt iets van 13 uur en dat lijkt me echt vreselijk, maar het is wel wat veel reizigers in Azie regelmatig doen. Aan mij niet besteed dus, geef mij maar een ritje van maximaal 8 uur. We hadden een mooie vip-bus met airco en we kwamen precies op tijd aan.

Thakek bleek een leuk studentenstadje, met een gezellig pleintje om lekker te eten en een heerlijk uitzicht over de Mekong. Aan de andere kant van het water ligt Thailand, dat was echt een rare gedachte, dat het moderne Thailand zo dichtbij was.

De dag erna hebben we een brommer gehuurd, waarmee we de grotten die in de buurt lagen bezocht hebben. De vrouw van de brommerverhuur vertelde ons al dat de weg naar de grot heel slecht was, maar wij dachten wel wat gewend te zijn. Het landschap leek op het landschap rondom Sae Lao. Mooie karstbergen dus, die hoog boven de geoogste rijstvelden uit torenden. De weg was eerst goed, maar werd steeds slechter. Na een kleine valpartij, waarbij de spiegel afbrak, ging het bromerrijden Steven echter steeds beter af. We hebben even wat gegeten in een klein dorpje. Ze hadden alleen rijst, ei, salade en worstjes. Er was een man in het dorp die Engels sprak en die had onze wensen doorgegeven aan de vrouw van het eetstalletje. Later hebben we nog een biertje voor hem gekocht, want hij genoot van zijn welverdiende luchpauze. Aangekomen bij de got bleek dat de grot niet heel bijzonder was, er waren wat kinderen en er stond -natuurlijk- een boedha. Gelukkig was de rit ernaartoe erg mooi geweest. De terugrit was wederom erg mooi en ging een stuk beter dan de heenrit.

Terug in het hotel heeft Steven nog wat Italiaans voetbal gekeken in de airco en ik kon nog even relaxen.

Op woensdag gingen we met de airco-bus naar Pakse. De airco was eerst heel verkoelend, maar uiteindelijk vrij benauwend, het zweet liep langs mn rug! Het was ook een wat meer lokale bus, hij stopte regelmatig om mensen erin en eruit te laten. De chauffeur reed flink door en dat was wel fijn. Aangekomen in Pakse snel een hotel gezocht en wat gegeten. Pakse bleek een wat minder leuk stadje, minder gezellig in elk geval. Maar de Indier waar we gegeten hadden was wel aardig, we kregen gratis water van hem! Internetten was er niet mogelijk, want er zat een hele schoolklas in het internetcafe.

Vandaag hebben we onze grote tassen achtergelaten bij het hotel, om met onze kleine tassen het Bolavenplateau te gaan verkennen. We stapten in een lokale bus met allerlei dingen op het dak (zoals een brommer), ook had de bus natuurlijke airco, die veel beter werkte dan de gewone airco. We kwamen uit in Tad Lo, dat een relaxt stadje is, met huisjes langs het water. Vanuit onze bungalow hebben we uitzicht op een waterval! Morgen gaan we hier even wandelen en misschien in de rivier zwemmen!

We hebben het nog wel even naar ons zin in Azie!

Liefs,
Steven en Nynke