Korte werkvakantie in het zuiden van Frankrijk

Dinsdag 3 mei hadden we zin in een wandeling. In de buurt van het meer van St. Pardoux zijn we gestart aan een wandeling van zo'n 9 kilometer. Vanuit het dorpje werden we gevolgd (of beter gezegd wij volgden) een hond die wel zin had in een wandeling. Het was een lieve hond, maar echt dichtbij mochten we niet komen. En hem iets wijs maken was ook nieet mogelijk, dus lieten we hem maar gaan. Het was heerlijk wandelweer; bewolkt, maar zeker ook niet koud. Het landschap was afwisselend: weiden, bos en af een toe doorkruisten we een gehucht. Na een hele tijd wandelen hadden we het gevoel dat we er toch echt bijna waren. Maar op het moment dat we uitzicht op het meer zouden moeten krijgen, kwamen we aan bij een kleine plas langs de D19. Dat punt stond nog net op het kaartje, maar was echt helemaal uit de richting. Terwijl we gewoon de routepaaltjes gevolgd hadden! Toen moesten we dus langs de provincialeweg terug naar St. Pardoux lopen. Niet echt ideaal, helemaal niet met een hond die gewoon kriskras over de weg, door de linker berm en toen weer eens door de rechterberm liep. Gelukkig zijn we Franse automobilisten wel wat gewend. Maar als ze plotseling moesten remmen, kregen wij boze blikken toebedeeld. Terwijl het helemaal niet onze hond was en we hem ook niet mochten toenaderen, laat staan vasthouden! Gelukkig kwamen we alle drie veilig aan in het dorp.

De volgende dag hebben we 's ochtends op internet gezocht naar andere huizen met een stuk land. We hebben gebeld met iemand en een afspraak gemaakt voor de volgende dag. Dus eerst een paar uur rijden naar het departement Indre en vervolgens in de buurt van het dorp de omgeving verkennen. Zo komen we onze dagen wel door.
Het huis zelf was erg interessant. Redelijk groot met wat bijgebouwtjes en een kelder die op dit moment nog vanuit de slaapkamer te bezichtigen was. Het gat in de vloer zouden we eventueel zelf moeten repareren, want normaal gesproken kun je er alleen via een trappetje buitenom in kijken :(
Het lag net buiten het dorp, had een mooie woonkamer met uitzicht op de eigen boomgaard en daarnaast nog een groot stuk land. Nadeel was dat ertussen nog een stuk grond en schuur stond die ge-erft was door zijn broer. Interessant, maar dat zal niet bij de prijs inbegrepen.
We zijn nog wel op het gemeentehuis langsgeweest. Toen we daar binnenstapte stonden we direct van het loket van "la Poste". We gaven aan dat we voor een vraag voor de gemeente kwamen. De vrouw zei dat we dan bij het volgende loket moesten zijn. Toen wij (en ook zij zelf) 2 stappen naar rechts hadden gedaan, kregen we snel antwoord op onze vragen. Ook zijn we door de raadszaal naar een kamer gegaan waar op een grote kaart het bestemmingsplan was uitgetekend. Daarna hebben we nog even met de burgemeester gesproken. Dit was een erg goede ervaring en het begint zo een echt avontuur te worden.

Maar vrijdag 6 mei hadden we alweer een afspraak staan in de Limousin. Na een mooie rit kwamen we aan bij een totaal vervallen boerderij. Er stonden veel gebouwen (of eigenlijk alleen maar muren met dakpannen op de grond) en een simpel huisje. We hadden over de telefoon gesproken met een broer die in Parijs bleek te wonen. Maar we kregen het gevoel dat de zus die ons rondleidde er zelf gewoon nog wilde blijven wonen. We hadden er niet echt een goed gevoel bij.

Na een nacht op een voetbalveld heerlijk rustig geslapen te hebben zijn we voor de tweede keer deze reis op zoek gegaan naar een camping. Maar toen we daar aankwamen bleek deze hermetisch afgesloten te zijn tijdens de sieste. Meestal kun je dan in het laagseizoen gewoon de camping op rijden en later bij de receptie betalen.Maar hier was dat niet het geval, want ons een vervelend gevoel gaf. Nog even geen douche dus.
Aan het eind van de middag zijn we begonnen aan een wandeling. Helaas bleek ook deze wandeling een stuk langer dan gedacht. Dat was mijn eigen schuld, want ik had niet goed gekeken. In het begin was het nog erg warm, maar later was het heerlijk. En de omgeving was mooi. 's Avonds zijn we naar een ander voetbalveld gereden. Daar bleek een wedstrijd te zijn. Het niveau was laag, maar de uitsupporters waren fanatiek en dat was wel grappig. Nadat zij met de drie punten waren vertrokken, was de rust wedergekeerd en konden we lekker slapen.

Zondag was het na ruim een week toch echt tijd voor een douche! In de buurt van Limoges werden we erg vriendelijk ontvangen op een camping. De rest van de dag hebben het rustig aan gedaan. Nynke heeft lekkere pannenkoeken gebakken. Dat is handig op de camping, want daar kun je met warm weer beter afwassen dan we normaal met koud water doen. Ook hebben we weer een aantal interessante stukken land gevonden.

Maandag hebben we geprobeerd telefonisch contact te leggen met verschillende makelaars. Helaas kregen we steeds een antwoordapparaat waarop we een bericht hebben ingesproken. Toen we de volgende dag nog niks gehoord hadden zijn we maar naar een van de kantoren toegereden. Door o.a. Zwangerschapsverlof hadden ze het nu erg druk en konden we een afspraak maken voor 18 mei. Dat duurt nog even, maar we waren wel weer een stapje verder. Blijkbaar is persoonlijk contact erg belangrijk in dit land. 's Avonds hebben we weer op de picknickplek in Bellac geslapen, want Nynke vond de geitjes erg leuk daar. Het was erg mooi weer. Met de luifel uit hebben we daar eigenlijk gewoon lekker staan camperen.

De volgende dag hebben we dezelfde tactiek gebruikt. Dit kantoor lag een stuk naar het zuiden. Na ruim 1,5 uur rijden in hevige regen kwamen we daar aan. Van de makelaar kregen we wat informatie, maar ze moest snel naar een afspraak toe. Ook hier kunnen we na het weekend bezichtigen. We waren niet ver van de Dordogne vandaan. Daar wisten we nog een mooi slaapplekje in het bos bij La Roque St-Christophe. Net als vorig jaar hebben we daar heerlijk rustig geslapen.

Donderdagochtend hebben we besloten er even tussenuit te gaan. We hebben gebeld naar de boerderij met de 3 puppies waar we afgelopen herfst ook 2 keer geweest zijn. Ze vonden het leuk dat we langskwamen en vroegen meteen hoeveel dagen we zouden blijven.
Het is nu zaterdag en we zijn er nog steeds. We hebben al een paar keer in de tuin gewerkt: beetje spitten, water geven, mulchen. Het is weer heerlijk om buiten te werken. En ook erg gezellig. Ook hebben we met een machete takken gekortwiekt voor het warmstoken van de douche. Hier hebben ze Nynke haar favoriete douche: een mooi gedecoreerde wijnvat.

Morgen vertrekken we voor een paar dagen naar de Tarn waar een speciale markt is. Daarna weer terug naar de Limousin om meer huisjes met land te bekijken.


Foto's staan op:
http://myalbum.com/album/NTFBEhoFrRcF

www.nynkestevenopreis.mijnalbums.nl

Au revoir,

Nynke & Steven